Η Καλλιθέα δεν είναι μια αλλά τρεις, τελείως διαφορετικές μεταξύ τους καταστάσεις. Ας ξεκινήσουμε από το νοσταλγικοτερο σημείο, τη μαγική πασαρέλα των Λουτρών, όπου το Αλικακη κυνηγιόταν ερωτευμένο με τον Βουλγαριδη στο Δόλωμα, το διασημότερο σποτ του νησιού και αυτό που γνωρίζει σύμπασα η Ελλάδα, ακόμη κι αν δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι της στη Ρόδο. Τα λουτρά είναι από μόνα τους μια μοναδική αρχιτεκτονική ατραξιόν -ιδιαίτερα μετά την καταπληκτική δουλεία της πρόσφατης ανακαίνισης-, ένα θολωτό κτίριο μέσα στους φοίνικες και πάνω στο νερό, κεντητά ψηφιδωτά και μια αύρα Μαρόκου, εκεί όπου το Αιγαίο έρχεται να συναντήσει το γειτονικό αραβικό κόσμο. Στη μικρή παραλία μπροστά στα Λουτρά, χαμηλά, ήπια βραχάκια και μερικές ξαπλώστρες πάνω στα καταπράσινα, παγωμένα νερά. Μια αναζωογονητική βουτιά το πρωί, με θεά στην ανατολή του ηλίου που βάφει κατακόκκινους τους κίονες του κτιρίου, είναι μια μοναδική εμπειρία.
Συνεχίζοντας προς Φαληρακι, στρίβουμε αριστερά στον πρώτο χωματόδρομο. Από εδώ ξεκινά μια σειρά από πευκόφυτους κολπίσκους, πέτρινες κολυμπήθρες, βραχάκια για βουτιές και μικρές, διακριτικές εξέδρες που σε οδηγούν στο νερό όταν τα βραχάκια δεν επιτρέπουν την πρόσβαση. Εδώ είναι ο απόλυτος παράδεισος της ροδίτικης νεολαίας κι αυτό που οι ντόπιοι λένε ότι πάνε για μπάνιο στην Καλλιθέα. Κάθε κολπάκι διαθέτει ξαπλώστρες και την καντίνα του, από την οποία παίρνει το όνομα της οι οποίες παίζουν από Σαρμπέλ μέχρι chill out. Πιο πέρα τα κολπάκια ηρεμούν, το κοινό γίνεται πιο international, με gay αποχρώσεις, γυμνιστές, ερωτευμένους σε θαλασσινά τετ α τετ και εραστές του snorkeling. Τέλος, ακριβώς πριν από το Φαληρακι, τα καταπράσινα, διάφανα νερά συνεχίζονται σε μια απέραντη αμμουδιά με χόντρη άμμο, ομπρέλες αλλά και μέρη ανεκμετάλλευτα. Εδώ θα συναντήσεις πελάτες των μεγάλων ξενοδοχείων της περιοχής και σπάνια ανεξάρτητους τουρίστες.
