Η εκκλησία της Μέσα Παναγιάς ή Σκινιώτισσας είναι σύμφωνα με την παράδοση στη θέση όπου η εικόνα της Παναγιάς που βρέθηκε σε σκίνο στην κορυφή του Κάστρου. Το κάστρο χαρίζει στον επισκέπτη την υπέροχη πανοραμική θέα σχεδόν όλου του νησιού. Όταν μάλιστα η ατμόσφαιρα είναι διαυγής διακρίνει κανείς και μέχρι σε άλλα νησιά του Αιγαίου. Κατά το ηλιοβασίλεμα εδώ εναλλάσσονται τα χρώματα ανάμεσα στο κατακόκκινο και το χρυσό ή πορφυρό.

Καθώς πρωτομπαίνει κανείς στο λιμάνι τον προϋπαντεί η πόλη Αδάμαντας. Ο Αδάμαντας κατοικείται περίπου από το 1824 όταν έφτασαν απελπισμένοι Κρήτες από τα Σφακιά. Γρήγορα μόνιασαν με τους Μηλιούς και έτσι ο Αδάμαντας γνώρισε μεγάλη εξέλιξη. Το λιμάνι του είναι βαθύ και προστατευμένο από τους βοριάδες. Ο Αδάμαντας έπαιξε σημαντικό ρόλο τόσο στον Α΄ Παγκόσμιο όσο και στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα σπίτια στον Αδάμαντα είναι σκαρφαλωμένα πάνω στο λοφάκι, έχουν κάτασπρους τοίχους, ανθοστόλιστες αυλές και απλή αρχιτεκτονική. Τα δρομάκια του είναι στενά σοκάκια. Σήμερα αποτελεί οικονομικό, κοινωνικό και τουριστικό κέντρο για το νησί. Αποκτά σιγά - σιγά όλη την απαραίτητη τουριστική υποδομή σε ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, εστιατόρια, ταβέρνες και άλλα.

Στο Σαρακήνικο το πρώτο χωριό συναντά κανείς ένα σεληνιακό τοπίο. Υπάρχουν λευκά επιμήκη σχεδόν οριζόντια βράχια, απλώνονται παντού, σχηματίζοντας πλατώματα με κατεύθυνση τη θάλασσα. Τα βράχια είναι φαγωμένα από την αρμύρα και μοιάζουν σα να είναι σμιλευμένα και δημιουργούν μικρές και μεγάλες κοιλότητες. Εκεί ανάμεσά τους σχηματίζεται μία μικρή ακρογιαλιά ξεχωριστή για την ομορφιά της. Λίγο πιο κάτω συναντάμε το χωριό Μύτακα, που είναι κυρίως ψαροχώρι και αμέσως μετά τον Άγιο Κωνσταντίνο, μικρό παραθαλάσσιο οικισμό. Αριστερά του απλώνεται η Αλογομάντρα μία από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού. Λίγα ενοικιαζόμενα δωμάτια θα βρούμε στην Πάχαινα και αμέσως μετά συναντάμε τον Κάπρο με τους λευκούς βράχους που σχηματίζουν γέφυρες, κάβους και σπηλιές.

Ανατολικά και σε κοντινή απόσταση από τα Πολλώνια βρίσκονται τα Βούδια, ένας όμορφος κόλπος με ψιλό βοτσαλάκι. Εκεί είναι οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις της μεγαλύτερης μεταλλευτικής εταιρείας της Μήλου ΑΕΕ Αργυρομεταλλευμάτων και Βαρυτίνης.

Η επόμενη διαδρομή κατευθύνεται προς τη Βορειοδυτική Μήλο. Το χωριό Τρυπητή είναι κτισμένο αμφιθεατρικά πάνω στην πλαγιά που κατεβαίνει στη θάλασσα. Το όνομά της το πήρε από τα μαλακά εδάφη της, που έμοιαζαν τρυπημένα, προερχόμενα από ηφαιστειογενή πετρώματα. Στο ύψωμα του χωριού σώζονται σπαρμένοι, ανεμόμυλοι. Σήμερα μερικοί από αυτούς είναι ενοικιαζόμενα δωμάτια με όλες τις ανέσεις τους. Το Κλήμα το συναντάμε όταν κατευθυνθούμε προς τη θάλασσα και είναι ένα όμορφο ψαροχώρι. Εδώ συναντάμε και τις περίφημες πρωτοχριστιανικές κατακόμβες που συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο αξιόλογες σε όλον τον κόσμο. Εδώ κοντά βρίσκεται και το αξιόλογο αρχαίο θέατρο από τα ρωμαϊκά χρόνια. Και εδώ κοντά βρέθηκε και το περίφημο άγαλμα της Αφροδίτης της Μύλου το 1820 εντελώς τυχαία από ένα γεωργό.

|Περισσότερες Διαδρομές|