Στο εσωτερικό όλων των σπηλαίων του νησιού υπάρχουν ναΐσκοι (με ή χωρίς τοιχογραφίες.)

Περνώντας από τον Αυλέμονα, βυθίστηκε το πλοίο "Μέντωρ" του Έλγιν το 1802, μεταφέροντας τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα. Τα περισσότερα μάρμαρα ανέσυραν από το βυθό δύτες από γειτονικές περιοχές.

Στον Ποταμό κάθε Κυριακή εδώ και πολλές εκατοντάδες χρόνια γίνεται ανελλιπώς το περίφημο παζάρι με κάθε λογής ντόπια και μη προϊόντα.
Στον Καραβά υπήρχε μια πορτοκαλιά για τη συγκομιδή της οποίας όλοι οι νέοι του χωριού σκαρφάλωναν για να μαζέψουν τα 35 - 40.000 περίπου πορτοκάλια της, ενώ όλα τα γαϊδουράκια το χωριού επί 2 - 3 ημέρες κουβαλούσαν λαγκάδι-λαγκάδι τα πορτοκάλια μέχρι την παραλία στην Πλατειά Άμμο, για να φορτωθούν για τον Πειραιά.

Τα Μακρυκύθηρα, το νησάκι απέναντι από το Διακόφτι, αγοράστηκε από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών (1954) με την προοπτική να γίνουν τόπος συνάντησης του πανελλήνιου και του παγκόσμιου πνεύματος.

Στο εσωτερικό της Παληόχωρας, της καστροπολιτείας του Αγίου Δημητρίου - που καταστράφηκε από τον Μπαρμπαρόσα - υπήρχαν γύρω στις 70 βυζαντινές Εκκλησίες, ενώ το κάστρο αυτό θεωρείται το μοναδικό κάστρο στην Ελλάδα υπό το λόφο.

Το θρησκευτικό στοιχείο πάντα είχε και έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των Κυθηρίων, όπου και αν βρίσκονται. Τη θρησκευτική τους πίστη και ευλάβεια αποδεικνύει η ύπαρξη τόσων εκκλησιών στα Κύθηρα αλλά και η ανέγερση ναών σε πολλά μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού, σε μέρη όπου ζει και ακμάζει το κυθηραϊκό στοιχείο.
Συνοπτικά παρουσιάζεται η ιστορία των τεσσάρων μοναστηριών του νησιού.

Ο Όσιος Θεόδωρος καταγόταν από την Κορώνη και ήρθε στα Κύθηρα (από τη Μονεμβασιά) για να μονάσει το 10ο αιώνα.

Διέμεινε σε μικρό ναό στη θέση του οποίου χτίστηκε το μοναστήρι. Ο Όσιος κοιμήθηκε στις 12 Μαΐου 961 μ.Χ. και το σκήνωμά του βρήκαν ύστερα από τρία χρόνια ανέπαφο βυζαντινοί στρατιώτες που ήρθαν στο νησί. Ο Όσιος Θεόδωρος έχει μεγάλη σημασία για το νησί: θεωρείται ζωοφόρος, καθώς όταν ήρθε στα Κύθηρα το νησί ήταν έρημο.