Ιστορία της Κρήτης, Ηράκλειο, Χερσόνησος.

Γενικά Στοιχεία

Ιστορία

Διαδρομές

Αξιοθέατα

Χάρτης

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Κνωσός βρίσκεται 5 χλμ. νοτιοανατολικά του Ηρακλείου,
και η μετάβαση γίνεται με αστική συγκοινωνία.

Όπως έχουν αποκαλύψει μέχρι σήμερα οι αρχαιολογικές έρευνες, η Κρήτη κατοικήθηκε για πρώτη φορά την Νεολιθική εποχή, γύρω στα 6000-5000 π.Χ.

Κνωσός

Οι άνθρωποι των χρόνων αυτών ασχολούνται με τη γεωργία, επεξεργάζονται την πέτρα και για πρώτη φορά χρησιμοποιούσαν πηλό για την κατασκευή αγγείων.
Σκορπισμένοι σ' όλο το νησί, κατοικούν βασικά σε σπηλιές, όπως στη Ζάκρο και την Αγία Φωτιά στην Ανατολική Κρήτη, στην Αμνισό, στα βουνά του Λασιθίου στην Κεντρική Κρήτη και στο Γερακάρι Ρεθύμνου, στο Κουμαρόσπηλο, την Πλατυβόλα και την Γαύδο στη Δυτική.
Παράλληλα όμως αρχίζουν να χτίζονται και οικισμοί, που λείψανά τους έχουν βρεθεί στα βαθύτερα στρώματα της Κνωσού και της Φαιστού, καθώς και μοναχικά σπίτια, όπως στον Κατσαμπά Ηρακλείου και την Μαγκασά της Σητείας.

Γύρω στα 2600 Π.Χ με την μετανάστευση των λαών από την Μικρά Ασία, ίσως και από την Λιβύη, αρχίζει στο νησί ο περίφημος Μινωικός πολιτισμός, που χωρίζεται χρονολογικά σε 4 περιόδους, βασισμένες στην πρώτη οικοδόμηση, καταστροφή, ανοικοδόμηση και τελική καταστροφή των ανακτορικών κέντρων του νησιού.

Τα σημαντικότερα ανάκτορα αποκαλύφθηκαν στην κεντρική και ανατολική Κρήτη (Κνωσός, Φαιστός, Μάλια και Ζάκρος), αλλά και στη δυτική η αρχαιολογική έρευνα άρχισε πρόσφατα να φέρνει στο φως τα ερείπια αξιόλογου κέντρου μέσα στην πόλη των Χανίων.

Ανάμεσα σ' αυτά την πρώτη θέση έχει το ανάκτορο του Μίνωα στην Κνωσό, του μυθικού βασιλιά που το όνομά του δόθηκε από τον Έβανς στον Μινωικό πολιτισμό.

Η ζωή σ' αυτό άρχισε γύρω στα 1900 Π.Χ, στην αρχή της παλαιοανακτορικής περιόδου, όταν μια άγνωστη αιτία, σ' όλο το νησί, διάφορα βασιλικά γένη συγκέντρωναν στα χέρια τους την ανώτατη εξουσία, κι άρχιζαν να χτίζουν ανάκτορα. Το ανάκτορο της Κνωσού χτίστηκε πάνω σ' ένα χαμηλό λόφο, σε μια έκταση 22000 τ.μ. Γύρω σ' αυτόν ιδρύθηκε η πόλη της Κνωσού, που τη σημασία της μπορούμε να υπολογίσουμε από τα δύο λιμάνια της.

Το ένα ήταν ο Κατσαμπάς, στις εκβολές του ποταμού Καίρατου, που ρέει στα νότια και ανατολικά του λόφου της Κνωσού. Το άλλο η Άμνισος, ανατολικά από το Ηράκλειο, ήταν όπως αναφέρει ο Όμηρος, άλλο λιμάνι της Κνωσού. Τα δύο λοιπόν λιμάνια προϋποθέτουν την ύπαρξη μεγάλης πόλης, που κατά τον Έβανς είχε πληθυσμό 80.000, ενώ νεώτεροι μελετητές τον κατεβάζουν στις 30.000. Ο βασιλιάς της Κνωσού είχε ίσως τον τίτλο "Μίνως", κάτι ανάλογο με τον αιγυπτιακό τίτλο των βασιλέων "Φαραώ".

Ανάκτορο της Κνωσσού

Το 1700 Π.Χ το ανάκτορο της Κνωσού καταστράφηκε, πολύ πιθανά από σεισμό.

Τα ερείπια του ανακτόρου ύστερα από την τελική καταστροφή του, επιχώθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και τίποτα δεν φαινόταν από το τεράστιο πολυώροφο συγκρότημα, με τα 150 περίπου δωμάτια ως τις ανασκαφές του Έβανς.

Ύστερα από την ανασκαφή του ανακτόρου και την αποκάλυψη του Κρητικού πολιτισμού, φάνηκε η αληθινή έννοια του Λαβύρινθου. Η λέξη προέρχεται από τον Λάβρυ, τον διπλό δηλ. πέλεκυς, που θεωρείται το ιερότερο σύμβολο της Μινωικής θρησκείας. Λαβύρινθος λοιπόν ήταν το ίδιο ανάκτορο, σαν "Οίκος των λαβρύων", κύριο ιερό της θεότητας.

|Ιστορία|