Η Άνδρος είναι το βορειότερο νησί των Βορείων Κυκλάδων, δεύτερο σε μέγεθος μετά τη Νάξο, με έκταση 374 χιλιόμετρα. Βρίσκεται νότια της Εύβοιας, από την οποία χωρίζεται με τον πορθμό του Καφηρέα ή Κάβο Ντ' όρο (πλάτος 7 μίλια) και βόρεια της Τήνου.

Απ' αυτήν τη χωρίζει το Στενό (η Αυλώνα, περίπου 0,8 μίλια πλάτος). Η διεύθυνση του κύριου άξονά της είναι από ΒΔ προς ΝΑ. Έχει μέγιστο μήκος 39 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 16,7 χιλιόμετρα. Το συνολικό μήκος της ακτογραμμής της υπολογίζεται σε 177 χιλιόμετρα. Είναι γενικά νησί ορεινό, με κατάφυτες χαραδρώσεις και κοιλάδες, με άφθονα, επιφανειακά και υπόγεια νερά.

Τα ορεινά τμήματα της Άνδρου είναι τέσσερα και έχουν διάταξη σχεδόν παράλληλη. Συναντάμε α) τους Αγίους Σαράντα με τους λόφους Μακροτάνταλου και τις κοιλάδες Φελλού και του Γαυρίου, β) το σύμπλεγμα Πέταλου-Κουβάρας, όπου βρίσκεται και η υψηλότερη κορυφή του νησιού με την περιοχή Κατακοίλου - Μπατσίου, γ) τους Γερακώνες με την κοιλάδα της Μεσαριάς και δ) τη Ράχη με την κοιλάδα του Κορθίου.

Η Άνδρος αποτελείται από δύο δήμους, της Υδρούσας και του Κορθίου. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Άνδρου είναι τα πολλά και καλής ποιότητας νερά της. 

Το κλίμα της Άνδρου είναι γενικά υγιεινό και ευχάριστο. Ακόμη και στα ορεινά είναι σχεδόν ήπιο λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα. Μετά το καλοκαίρι θερμότερη εποχή είναι το Φθινόπωρο. Ωστόσο και το καλοκαίρι η θερμοκρασία του αέρα είναι σχετικά μικρή, χάρη στα μελτέμια. Οι βόρειοι άνεμοι έχουν μικρότερη ένταση στο δυτικό τμήμα του νησιού όπου σημειώνονται και υψηλότερες θερμοκρασίες απ' ότι στα ανατολικά. Στην Άνδρο συναντάμε χιόνι στα ορεινά κυρίως το Γενάρη και το Φλεβάρη.

Τη μεγαλύτερη βλάστηση την έχει το πέταλο. Στα υγρότερα σημεία τους αφθονούν οι μυρτιές, τα σπάρτα, οι δάφνες, οι ροδοδάφνες κ.ά. στα βαθύτερα μέρη των κοιλάδων απαντούν συστάδες από πλατάνια, λεύκες, ιτιές, καλαμιές κ.ά. επίσης υπάρχουν και πολλές ελιές, μουριές, μηλιές, αμυγδαλιές, συκιές και άλλα.

Η Άνδρος όπως άλλωστε και ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος μπορεί να ονομαστεί "βοτανικός παράδεισος". Στα νησιά του Αιγαίου υπάρχουν τουλάχιστον 80 είδη ενδημικών φυτών. Η Άνδρος είναι πλούσια σε φυτά και ιδιαίτερα την άνοιξη είναι πνιγμένη στα αγριολούλουδα, όπως ανεμώνες, παπαρούνες, ορχιδέες, ίριδες και καμπανούλες. 

Η ορνιθοπανίδα στα νησιά του Αιγαίου είναι ιδιαίτερα σημαντική. Στα νησιά αυτά και επομένως και στην Άνδρο σταματούν να ξεκουραστούν τα πουλιά κατά τη διάρκεια της αποδημίας τους από την Αφρική στη Βόρεια Ευρώπη και αντιστρόφως. Στην Άνδρο συγκεκριμένα φωλιάζουν τα αρπακτικά πουλιά όπως η ποντικοβαρβακίνα, το βραχοκιρκίνεζο, ο πετρίτης, ο μαυροπετρίτης κι ο σπιζαετός. Εδώ συναντάμε επίσης τη νησιωτοπέρδικα.